تاریخچه توسعه مقیاس بسته بندی کمی الکترونیکی
معرفی مرحله فناوری الکترونیکی
در اواسط قرن بیستم ، با توسعه فناوری الکترونیکی ، تلاش شد تا اجزای الکترونیکی را در سیستم های توزین اعمال کند. در ابتدا از مؤلفه هایی مانند لوله های الکترون استفاده شد و بعداً آنها به ترانزیستورها و مدارهای یکپارچه تکامل یافتند. از این اجزای الکترونیکی برای اندازه گیری سیگنال های الکتریکی ضعیف تولید شده توسط سنسورهای وزنه برداری و تبدیل آنها به نمایشگرهای دیجیتال ، بهبود دقت و خوانایی وزن استفاده شد.
اگرچه مقیاس های الکترونیکی این دوره در دقت پیشرفت قابل توجهی داشتند ، اما هنوز هم نسبتاً مجرد بودند. آنها عمدتاً برای توزین ساده استفاده می شدند و میزان اتوماسیون در فرآیند بسته بندی هنوز کم بود. برای حمل و نقل و بسته بندی مواد هنوز هم به کمک دستی نیاز بود.
مرحله کاربرد میکروپروسور
از دهه 1970 تا 1980 ، توسعه فناوری ریزپردازنده باعث تحول عمده برای مقیاس بسته بندی کمی الکترونیکی شد. ریزپردازنده ها به سیستم های کنترل مقیاس بسته بندی معرفی شدند و این امکان را فراهم می آورد تا عملکردهایی مانند پردازش داده ها ، کنترل منطقی و تنظیم پارامتر داشته باشند.
پارامترهایی مانند وزن بسته بندی ، سرعت بسته بندی و روشهای افزودن مواد می توانند دقیقاً از طریق برنامه نویسی ، دستیابی به بسته بندی های کمی خودکار کنترل شوند. در عین حال ، داده ها در طی فرآیند بسته بندی می توانند از نظر آماری ضبط و مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند ، که برای مدیریت تولید و کنترل کیفیت بسیار ارزشمند بود. به عنوان مثال ، در صنایعی مانند مواد غذایی و مواد شیمیایی ، مقیاس های بسته بندی کمی الکترونیکی می توانند به طور خودکار وزن و بسته بندی مواد را با توجه به وزن از پیش تعیین کرده ، تا حد زیادی کارایی تولید و دقت بسته بندی را بهبود بخشند.
مرحله توسعه اطلاعات و اتوماسیون
از اواخر قرن بیستم تا آغاز قرن بیست و یکم ، با پیشرفت مداوم فناوری رایانه ، فناوری سنسور و فناوری کنترل خودکار ، مقیاس های بسته بندی کمی الکترونیکی به سرعت به سمت هوش و اتوماسیون توسعه یافتند.
مجهز به سنسورهای وزنه برداری پیشرفته تر و ریزپردازنده های با سرعت بالا ، آنها می توانند به اندازه گیری های سریع و دقیق وزن دست یابند و عملکردهایی مانند ردیابی خودکار صفر - نقطه ، TARE اتوماتیک و کالیبراسیون اتوماتیک داشتند. در همین حال ، آنها با سیستم های حمل و نقل مواد خودکار و سیستم های بسته بندی یکپارچه شدند و یک خط تولید کامل بسته بندی خودکار را تشکیل دادند. در کارگاه های تولید برخی از شرکت های بزرگ ، مقیاس های بسته بندی کمی الکترونیکی می توانند یکپارچه به تجهیزات تولید بالادست و انبارداری در پایین دست و تجهیزات لجستیک متصل شوند و یک فرآیند کاملاً خودکار از تولید مواد تا بسته بندی و انبارداری را تحقق بخشند. این امر باعث کاهش مداخله انسان و بهبود بهره وری تولید و پایداری کیفیت محصول شد.
