بسته بندی وکیوم با حذف اکسیژن، به طور موثری ترش خوردگی اکسیداتیو آجیل را به تاخیر می اندازد و یک روش بسیار مهم برای تضمین کیفیت و ماندگاری آنها است. با این حال، این فناوری هنوز هم برخی از چالش های رایج را در کاربرد عملی ارائه می دهد. درک این عیوب و اقدامات مربوطه برای تولیدکنندگان و مصرف کنندگان حیاتی است.
عیب 1: اکسیداسیون و ترشیدگی روغن
حتی در یک محیط خلاء، ردیابی اکسیژن باقیمانده در داخل بسته، همراه با اکسیداسیون عکس-و اکسیداسیون حرارتی- ناشی از نور (به ویژه UV) و نوسانات دما در طول نگهداری و حمل و نقل، همچنان میتواند باعث کاهش آهسته چربیهای غیراشباع فراوان در آجیل شود. این باعث ایجاد "طعم بی-طعم" یا ترشیده می شود که نه تنها طعم را به خطر می اندازد بلکه باعث تولید پراکسیدهای مضر برای سلامتی می شود.
راه حل:
روش صنعتی پیشرفته این است که به جای بسته بندی خلاء ساده، "شستشوی نیتروژن" را اتخاذ کنید. این شامل شستشوی بسته با گاز بیاثر-با خلوص بالا، مانند نیتروژن، پس از تخلیه، برای جابجایی کاملتر اکسیژن است. علاوه بر این، استفاده از مواد بسته بندی کامپوزیت آلومینیومی با مانع بالا به طور موثر نور، اکسیژن و رطوبت را مسدود می کند. اجرای دقیق زنجیره سرد یا مدیریت ذخیره سازی خنک در سراسر انبارداری و تدارکات نیز کلید کنترل نرخ اکسیداسیون است.
عیب 2: آسیب فیزیکی و افت کیفیت
اختلاف فشار قابل توجه در داخل و خارج بسته بندی خلاء می تواند باعث شود آجیل با بافت سخت و لبه های تیز (به عنوان مثال، گردو، ماکادامیا) بسته بندی را سوراخ کرده و منجر به از دست رفتن خلاء شود. علاوه بر این، فشرده سازی قدرتمند در طول فرآیند خلاء می تواند به راحتی باعث آسیب مکانیکی به مهره ها شود و در نتیجه قطعات شکسته شده که ظاهر و بافت محصول را تحت تاثیر قرار می دهد.
راه حل:
پرداختن به این موضوع به بهینه سازی فرآیند بسته بندی بستگی دارد. از یک طرف، استفاده از مواد بسته بندی کامپوزیت چند لایه با مقاومت در برابر سوراخ شدن بالاتر توصیه می شود. از سوی دیگر، تنظیم مناسب سطح خلاء برای جلوگیری از تخلیه بیش از حد، یا قرار دادن سینیهای{3}}غذایی در داخل بستهبندی به منظور ایجاد پشتیبانی فیزیکی و بافر برای مهرهها، به توزیع فشار کمک میکند. این رویکرد یکپارچگی مهره را تا حد زیادی حفظ می کند و در عین حال مانع اکسیژن موثر را تضمین می کند.
